Jason in de problemen

Jason van Claudje is in de problemen:

 

Jason heeft een hernia in zijn rug. Hij heeft 2 dagen achtereen een corticosteroid injectie gehad.

Vandaag en morgen krijgt hij corticosteroid per tablet.

Maandag gaat Claudje weer naar de dierenarts.

Maandagmiddag komt er een fysiotherapeut/osteopaat bij Jason thuis.

 

Hierbij de links van therapeuten die door het gehele land de hond thuis komen behandelen:

 

http://www.icreo.com/Nederl/welkom.htm

 

Claudje veel sterkte, we leven heel erg met je mee!

Jason beterschap; houdt je rust dan komt het goed jongen!!!!

We hopen dat Claud ons op de hoogte houdt!!!!!!!

18 reacties op “Jason in de problemen

  1. Natuurlijk!!
     
    En bij deze: Suus , bedankt voor je érg lieve mail, 😉
     
    Hier even verslag van vandaag:
    Vanochtend om 11.00 uur weer op appèl.
    Moest Jason even een stukje laten lopen. Dit doet hij al iets krachtiger. Ook heeft hij deze ochtend zelfstandig een hoopje gedaan in de tuin. De d.a. moest lachen om zijn rare loopje, … ik ook hoor, het ziet er zo gek uit  😉
    Achterhand gecontroleert, en rug proberen te strekken. Die staat sinds vandaag weer meer bol, en voelt vast aan. Hij krijgt deze keer geen injectie. Wel maken we een röntgenfoto van zijn rug. Uiteraard kijk en help ik mee. Jason laat het ook (hoe is het mogelijk) allemaal toe. Op de foto kun je haarscherp de ruggenwervels zien, bij 1 ervan zie je duidelijk een vernauwing. Daar zit het waarschijnlijk… ( is het nu de 11e, 12e, of 13e wervel, ben het weer kwijt..)  
    We maken een afspraak voor a.s. maandag, ik krijg het die dag wel érg druk…
    Als er verslechtering optreed uiteraard meteen aan de bel trekken.
    Medicatie mee gekregen: voor vandaag en morgen een tablet prednison, rimadyl (pijnstiller) voor een paar dagen, en diazepam om zijn rug wat te kunnen laten ontspannen, die is nu verkrampt.
    Thuis gedraagt hij zich voorbeeldig, krijgt wel al wat meer praatjes, maar gaat braaf zonder te mokken in de bench. Geeft aan wanneer hij een plas moet doen, of wanneer hij wenst te drinken. Wat een dappere he 😉

  2. Claudia,
    Veel beterschap met Jason.
    Hopelijk gaat het snel weer goed met hem.
    We lezen het wel.
    Groetjes,
    Jacqueline

  3. Deze morgen:
    Jason blaft om 8.00 uur, ik ga eruit, want weet dat hij dan iets moet. Hij staat meer wankel op zijn benen, dus ik vind het niet beter dan gister. Hij doet een enorme plas, en waggelt een stukje verder over het gras. Het hoopje lukt ook, al houd ik zijn achterhand wat vast, zodat hij niet helemaal op de grond zakt. Zijn ontbijt is voorzien van een pil rimadyl en een halve diazepam. Ik vind hem érg duf en afwezig worden van de diazepam…. en neem dus zelf maar deze maatregel. Hij lijkt me er ook wankeler van te staan, te hoge dosis?…. Eens zien wat dit doet. Vanmiddag krijgt hij zijn prednison.
    Gisteren avond is hij mee geweest met de wandeling. In de wandelwagen is hij de koning te rijk :-) Zijn vriendin Floor legde liefdevol haar kop in de bak… zó mooi. Jammer dat ik geen camera bij had. Bekijks genoeg nu op straat… want wie verwacht er nu een teckel in een op een kinderwagen-lijkende hondenkar,  hahahaa!

  4. Echte liefde van Jason en Floor.  We leven hier met je mee hoor Claud. Geef hem maar dikken knuffels van ons. 

  5. Ik "mag" niet meer bellen vanavond…….

    Maar: ben heel benieuwd hoe het met onze Jason gaat!!!!!
    Heel veel succes morgen met de therapeut!!!!!
    Ik ben heeeeeeeeeeeel benieuwd en hoop op goed resultaat!!!!!
    Voor een ieder lekker slapen en Jason een heel DIKKE knuffel van ons drietjes
     

  6. Hier het verslag,
    Elke komt precies om 13.00 uur, ik had niet anders verwacht. Jason zetten we in het kantoor op het bureau, anti-slip mat eronder, en ze gaat aan het werk. Ze betast zijn ruggegraat en test zijn reactie op de huid. Bij de 11 /12e wervel zit een spierblokkade, deze drukt de wervel dicht ( ik heb haar NIET verteld dat ik een foto van zijn rug heb, en dat ik dus inderdaad de vernauwde ruggewervel heb gezien) Het echte probleem zit bij de heupen.  Ze doet bepaalde handeling met zijn poten, en met zijn rug. Hij moet plat op de zij. Ze tast zijn ruggewervel af en geeft druk-massage. Wonderwel geeft Jason geen sjoegel, hij laat bij het ademen alleen hoog gepiep horen als hij uitademt. Maar alleen dán wanneer het voor hem gevoelig is. Fijn, zegt Elke, nu hoef ik alleen naar zijn ademhaling te luisteren, hoef ik niet te kijken :-) Ze pakt beide achterpoten en geeft druk op zijn heup gewricht, dit vindt Jason duidelijk niet prettig. Nu gromt hij voor de eerste keer. "te begrijpen" want dit geeft hem een heel raar gevoel, het doet niet pijn maar voelt naar. Dan gaat ze wederom met zijn ruggenwervels aan de slag, voelen, drukken en laten "knakken"… ze drukt met haar duim op het uitstulpsel van de wervel waardoor hij "plopt". Dit is in het begin redelijk pijnlijk, vooral daar waar het probleem zit. Na verloop van tijd voelt dit duidelijk beter. Jason ontspant.
    Dan mag hij op zijn andere zij, we zijn inmiddels een half uur verder. Ook hier weer hetzelfde ritueeltje. Voelen, duwen, heupen belasten en aan zijn staart trekken. Dan betast ze zijn flanken, en voelt en stimuleert zijn nieren. Jason blijkt ook een rib vast te hebben zitten. Deze maakt ze meteen ook los. De rugspieren ontspannen zich al heel goed, je kunt het aan Jason zien.
    De nek en zijn hoofd worden ook meegenomen. Ze trekt aan zijn oren, duwt tegen de schedel en draait zijn nek alle kanten op. Jason laat het allemaal toe, ZONDER snuitje… Ik sta toch wel wat verbaast. Ook mij bezorgt ze heel veel ontspanning. Door haar rustige uitstraling en rustige behandeling van m'n maatje word ik ook relaxed. Wonderlijk!
    Na een uur is ze klaar. Ik krijg oefeningen mee: Jason laten staan, en lichte druk tegen zijn zijkant geven, zodat hij evenwicht moet gaan zoeken. Dan moet ik hem op een bepaalde manier aan de staart pakken, druk zetten op zijn heupen en langzaam trekken. En rustig terug laten komen. Dit zorgt ervoor dat zijn wervels ontlast worden. Ik vind dat eng om te doen, en dus mag ik oefenen. Het gaat goed… Okee….
    Dan spreken we af dat ik over 14 dagen haar laat weten hoe het gaat. Jason zal vandaag nog geen verbetering laten zien. Morgen waarschijnlijk hele donkere urine geven en plakkerige ontlasting. Tevens kan hij morgen stijf zijn, dit is allemaal een goed teken. Hij moet nu zéker 3 dagen rust krijgen en dan zal hij zich zeker de eerste 14 dagen met grote sprongen herstellen. Daarna met kleine stapjes tot zeker 6 weken. Mocht het nodig zijn (wat ze niet verwacht) komt ze eventueel terug voor een vervolg behandeling, dan neemt ze William ook meteen onder handen (voor zijn stijve gangwerk) Máchtig! 
    Ik ben dus érg benieuwd hoe het de komende dagen zal gaan, jullie ook? 😉 Ik laat het weten!

  7. Ha die Claud,

    Dank voor jouw uitgebreide verslag. Dit klinkt goed!
    Ik hoop van harte dat je over een paar dagen een goede vooruitgang ziet!
    Jason heeft zich als een kanjer gedragen!!!!!
    DIKKE knuffel voor jullie beiden
    Liefs, Ien

  8. Ik heb veel vertrouwen in een goede afloop.En ben erg benieuwd Claud hoe het gaat met die oefeningen.En wat fijn valium stoppen…..want daar wordt je zo suf van als een deur weet ik uit ervaring!!!

  9. Dinsdag 4-5:
    Jason heeft hele nacht goed geslapen, na een onrustige avond. Hij was érg ongedurig. Wilde én aandacht, én een plas doen, én dan weer drinken, én dan toch nog maar een hoopje. (die overigens mooi vast was) én ook nog even met het baasje kroelen, én een knuffel van de andere jongens. (bickel loopt met een grote boog om Jason heen, staart  récht overeind, 't kleine krengetje) Soms vliegt hij blaffend naar de bench, éven provoceren, de doerak…
    Vandaag is Jason heel rustig, slaapt veel, doet zijn ding, en gaat heel braaf weer in de bench. Ik vind hem een beetje rillerig… hij moet ook zoveel mogelijk rust vandaag, en dat krijgt hij dan ook. Heb zelf ook wel een rustige middag verdient, dus zeem alleen even een paar ramen, en verder zit ik op m'n gat.
    Morgen maar eens kijken hoe het dan is.  Ooh ja, de plas is volgens mij gewoon van kleur, en zijn middag hoopje is ook normaal, dus niet zoals voorspelt dun en donker. Maar wellicht heeft hij gisteren avond nog een donkere plas gehad, dat kan ik dan niet zien 😉

  10. Woensdag 5-5:
    We hebben een vroege ochtend, 6.10 opstaan. Vrouwtje moet gewoon werken. Peter, daarintegen, is lekker vrij, en past op de jongens. Jason doet zijn plas weer als een teefje, hij kan weer hurken… Zijn hoopje lukt nog niet echt, en daarbij wordt hij dan ook ondersteund.
    Peter zijn verslag van de ochtend: slapen, slapen, slapen…. tot de schilder achter moet zijn. Jason moet eruit voor een plas, en als Peter het deurtje van de bench open doet… staat Jason zo buiten…oei!! Dát is dus NIET de bedoeling, ook al kan hij op eigen kracht buiten komen. De laminaat is nu géén goede ondergrond voor hem, en hij loopt dan wel érg ver… Hij doet een plas, en wacht dan wel weer tot hij wordt opgepakt en terug in de bench wordt gezet.  …..
    Als ik thuis kom ziet hij er veel allerter uit dan gisteren, hij kwispelt en wil gráág even kroelen. Ik laat hem meteen een plas doen en drinken, hij heeft erge dorst. Het lopen gaat iets stabieler, en ik voel bij het dragen dat hij iets kracht heeft in zijn achterbenen, normaal hingen zijn poten slap, nu voel ik duidelijk weerstand….pffffff….
    Ben benieuwd hoe het morgen zal zijn, vrouwtje hele dag lekker thuis, dus….. 😉
    Komt wel goed!

  11. Donderdag 6-5:
    Vanochtend een rare dag voor de jongens, vrouwtje werkt thuis, ze mogen heerlijk los in de kamer, en liggen in het zonnetje.
    Jason blaft al als ik me uit m'n mandje hijs…Hij wil graag naar buiten, doet een plas. Deze gaat weer beter. Hij zakt netjes door zijn achterhand, en komt ook zelf overeind…pfff. De rechter achterpoot lijkt wat stabieler. Al voelt deze nog wel slap aan. Ik zie dat als hij zijn voetje dubbel klapt deze nog niet kan corrigeren, maar dat komt vást nog wel. In de bench probeert hij zich af en toe op de rug te draaien. Dit lukt nog niet, maar de pogingen zijn er al wel. Ook wilt hij gaan 'verbouwen'… zijn kussen wordt met de voorpoten bewerkt.. maar hij krijgt deze niet van zijn plaats… Ook dit is een vooruitgang.
    Met het drinken glijden zijn achterpoten minder weg. Ik hoef hem alleen wat tegen te houden.
    dus ja… er is al wel verschil, het liefst zou ik (uiteraard) willen dat het al véél beter ging, maar daarin ben ik waarschijnlijk nog iets te ongeduldig,  😳  😉

  12. Namens Jason willen wij Ineke, Lodewijck en Jasper, en Ingrid, Sam en Joep hartelijk bedanken voor de érg lieve beterschap's kaarten!
    Hij is er érg blij mee!
    en ook wij zijn blij met de lieve wensen en knuffels,
    Grtjs. Peter en Claud.
    (verslag volgt vanmiddag pas, Jason moet om 13.30 bij de d.a. op controle komen, kijken wat die gaat zeggen 😉  )

  13. Vrijdag 7-5:

     ik zie vandaag duidelijk verschil. Jason heeft meer kracht in de achterhand. Hij kan zelfstandig zijn hoopje doen, en probeert dan zelfs een rondje door de tuin te maken, maar dat stop ik maar af….Hij wil ook 'op-springen'… én door een vogel-poepje rollen… dát doen we maar niet 
    De rest van de ochtend ligt hij in de bench, ook omdat ikzelf thuis werk én er klussers over de vloer zijn.
    Om half 2 weer op controle bij de d.a. Eens kijken of hij de verbetering ook ziet, 
     
    De d.a. merkt ook meer kracht in de achterhand. Al is het links duidelijk meer dan rechts. Bij de rechter achterpoot heeft hij nog geen terug-trek-reflex… dus als zijn voetje dubbel klapt corrigeert hij deze nog niet. Wel kan hij iets beter op die poot staan. Over 10 dagen terug op controle. Pijnstiller's mee, en weer wat prednison.
    Vanaf vrijdag ook met oefeningen begonnen. Die moest ik van Elke gaan doen. (evenwicht/correctie van de achterhand, dus laten staan en tegen zijn billen aan duwen, dan moet hij zelf corrigeren. En dan de "staart-trek-oefening" dan laat hij weer 'gefluit' horen, is duidelijk nog niet prettig… daar ga ik nog even over bellen, want ik blijf het eng vinden om te doen…)
    Gisteren avond trok hij buiten een sprintje  Peter stond buiten, en de andere 3 gingen op hem af, maar Jason wilde duidelijk ook …  Hij was weg eer ik er erg in had… Nu gaan we hem dus toch maar aanlijnen, om dit soort capriolen te voorkomen  Hij laat zich ook meer horen. Vraagt na het avondeten ook duidelijk om een wandeling ( in de wagen, wel te verstaan) Maar het weer is nu niet zo dat we zeggen van: goh, laten we eens lekker naar buiten gaan. We slaan dus maar over. Morgen weer een dag, en dan geven ze beter weer.
     

     
     

  14. Zaterdag 8-5:
    Vandaag een rustige dag. Jason scharrelt in de tuin, en doet zijn ding. Hij krijgt veel rust, dat heeft hij ook nodig. Als hij moe wordt merk je ook slapte in zijn achterpoten…
    Vanavond heeft hij eventjes op de bank gelegen, hij voelde zich zo alleen in de bench. Leroy en Bickel lagen heerlijk bij mij en William lag bij de baas, dus ja, dan kan die rakker toch niet alleen blijven liggen. Het beviel 'm best… dus die zal voortaan wel gaan zeuren om nog meer 'bank-werk'.  :-)

  15. Zondag: 9.5:
    Uitgeslapen, en Jason blaft als hij me uit bed hoort komen. Dit doet hij véle malen meer dan normaal, soms word ik er een beetje kriegel van… :oops
    We maken een lekkere wandeling, Jason in de wagen mee, en hij laat zich horen… heel onderweg wordt er gemiept, geblaft en ongedurig gedaan…. Ook wilt hij een plas doen. Op een veldje zet ik hem uit de wagen, en hij waggelt naar een boom… Meneer tilt zijn poot op en doet een flinke plas :-0
    Enke gaat gelijk krijgen,  "binnen een week zal hij zijn poot wel gaan lichten"… geweldig he! Waarschijnlijk is het puur toeval, maar ik vind het wel heel bijzonder!
    De rest van de dag is Jason zeurderig, dan weer een plas, dan weer even drinken, dan weer een klein hoopje, dan wilt hij weer wandelen, …. bla bla… (inmiddels ligt ie te snurken in de bench… die zal wel moe zijn… ahum)  😉

  16. Maandag: 10-5:
    Vanochtend merk ik meer slapte in zijn achterbenen, komt dit door het lange liggen?… ik weet het niet. Ook vind ik hem behoorlijk mager, gevolg van pijn? Ik voer hem dus maar bij, zo'n magere lat vind ik ook niks. Je kunt zijn ribben en ruggegraat heel erg goed voelen, da's niet de bedoeling!
    Vanmiddag is Jason heel fief, hij huppelt in de tuin, probeert ook een sprintje te trekken… gelukkig zit hij vast. Ook wil ie 'op-springen'… daarvoor krijgt ie een :" FOEI" …
    De rest van de middag houdt hij zijn gemak. Leroy wordt in bad gestopt voor donderdag. Jason laat zich geheel niet horen. Prima!

  17. Dinsdag: 11 mei:
    Jason wordt steeds actiever, verbouwt af en toe zijn bench, en gisteren, zat net aan de foon, ging hij op zijn rug liggen. Heerlijk. Ook in de tuin probeert hij door vogelpoepjes te rollen. Gisteren vond William het nodig dan maar meteen de dominante uit te hangen… maar dat was géén waar. Jason heeft dan wel geen kracht in zijn benen, zijn ogen én houding zeggen dan genoeg… Williempie droop af, :-)
    Tijdens de plas-sessie's worden nu de andere drie ook door het manneke begroet, dit is dágen achterwege gebleven, nu durft hij het zelf blijkbaar aan. Ik ben dan érg allert. Bickel ziet het als een uitnodiging tot spel, en dat vind ik nog niet zo'n goed plan. Zodra Jason moe wordt, of het genoeg vindt gaat hij op zijn gat zitten, en kijkt me aan: " til me maar weer op vrouw, vindt het wel welletjes en wil naar m'n mandje"…  Dan gehoorzamen we maar 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>