Gewoon wat foto’s thuis

Gewoon wat foto’s thuis

We missen het buitenleven, maar binnen is het ook gezellig.
Buiten is er altijd wel wat te zien:

Eigenlijk is de kip altijd wel in de buurt:

En als het echt spannend wordt moet hij mee:

En oppassen of slapen in de bench doet Xannie nooit alleen:

Mijn lieve Sunnyboy mist zijn tuin, maar hij brengt het zonnetje in huis:

Een dag vol vriendschap

Een dag vol vriendschap

Ruim 16 jaar geleden leerden wij elkaar kennen. Hoe dan?
Nou het valt te raden: door een teckel…….
Jasper & Lodewijck waren ongeveer 3 jaar en kregen broertjes en zusjes.
Kwispel was een broertje en hij ging in Bergen Op Zoom wonen.
En zo ontmoette ik Marianne en Louis toen zij hem bij de fokker kwamen ophalen.
Wij hielden contact met elkaar en dit contact groeide uit tot een kostbare vriendschap.
Helaas heeft Kwispel niet de hoge leeftijd van zijn grote broers mogen behalen.
Marianne en Louis misten hem enorm Er kwam een standaard black-and-tan langhaar pup, maar hoe zou die gaan heten….
Ik glom van trots: die kleine zou gaan luisteren naar Mees Kwispel junior. Ik werd dus peettante….
Wij, Chico en ik, gingen hem bewonderen. Chico was toen ook nog een pup, dus het was pret met die twee rakkers.

Als ware peettante heb ik hem altijd nauwlettend gevolgd, maar de afstand Apeldoorn-Bergen op Zoom is wat groot voor een knuffel en een bakkie…….
Junior kwam echter onlangs ook in de problemen, dus nu wilde ik hem absoluut die knuffel gaan brengen.
Niet verstandig voor hem om mijn eigen jongens mee te nemen, dus daar moest een oplossing voor komen.
Deze was snel gevonden in de liefdevolle opvang door Mo en Arie.

Gisteren was het zover:
Wij gingen met zijn drietjes de auto in. Ik zette mijn mannen af in Barneveld. Wat was het genieten om te zien hoe blij zij de auto uitrenden en met Arie meedansten: voor hun echt een dagje uit bij hun vrienden!
De Twingo bracht mij probleemloos naar mijn bestemming.
Zo bijzonder dat ik de weg nog zo goed wist, terwijl ik er toch lang niet was geweest.
Ach en zoals dat hoort bij ware vriendschap: ik zat op mijn gemak alsof ik er gisteren ook was….
Wij deden een leuk rondje Bergen op Zoom en natuurlijk mocht Kwispel mee:


Op de bekende Mar-manier werd ik door haar vertroeteld. Toen wij elkaar onlangs in den lande zagen kreeg ik van haar een prachtig black-and-tan ruwhaar beeldje. Gisteren mocht ik niet weg zonder een schitterend beeld van een korthaar.
Dolblij ben ik met de beeldjes: grote Chico en kleine Xander:


Tja en dan moet je toch weer terug……..
Dus met moed op pad.
Dan krijg je een telefoontje: Rijd jij maar lekker naar huis, Mo stelde voor dat wij de mannen wel komen brengen…….
Om 18.00 uur thuis, moe maar erg voldaan.
Een half uur later mijn mannen, Xander prachtig getrimd.

Dan zeg ik: het was een dag vol vriendschap. Waarbij lieve vrienden het mogelijk maakten dierbare vrienden te bezoeken! Dank namens ons drietjes Chico, Xander en Ien

Regenachtige dag

Regenachtige dag

Wat doe je op een regenachtige dag in oktober?

Je kijkt af en toe vanuit je slaapzak:

Of je kijkt vanaf de bank naar buiten:

En nu zijn wij er klaar voor: wint Chateau Meiland de televizierring?

 

 

Vrienden

Vrienden

Vanmiddag waren mijn dierbare vrienden Maja en Paul bij ons.

Natuurlijk leverde dit plaatjes met de jongens op:

Dank dat jullie er waren lieverds!

 

Liefde op het eerste gezicht

Liefde op het eerste gezicht

Wat kan je op een regenachtige zondagnamiddag nou beter doen dan schrijven over een schitterende gebeurtenis in je leven……
Ik zag hem op een donderdag in januari 2016.Hij woonde in Barneveld. Ik sloeg mijn armen om hem heen en verzonk in zijn blik. Het was onvoorwaardelijke liefde op het eerste gezicht.
Maar hij paste niet in mijn leven om meerdere redenen:
– hij was boventallig
– hij was te klein
– hij was ruw
Dus vrijdag besloot ik dat het niets kon worden. Al had hij wel de goede kleur, ik moest verstandig zijn!
Zaterdag ontmoette ik hem weer bij ons thuis. En ik was niet de enige in huis die verliefd was!
Dus precies een week later kwam hij weer, nu samen met zijn kip om voor altijd te blijven!

Natuurlijk heb ik het over Xander, mijn lieve dwergruwhaar teckel.

Nog geen 3 weken voordat hij in mijn leven kwam had ik gezegd: er komt geen derde teckel, nooit iets anders dan een standaard en nooit ruwhaar……
Lodewijck was 16. Hij kon toch niet voor de tweede keer in zijn leven de schok van de komst van een pup doorstaan.
Maar juist Lodewijck gaf de doorslag: ook tussen hem en Xander was het liefde op het eerste gezicht.
Nooit zal ik hun eerste ontmoeting vergeten.
Wat ben ik blij dat Xander hem nog ruim een jaar heeft mogen meemaken.
Ze waren dikke vrienden:


Ik ben Monique Kok , zijn fokker, dankbaar dat zij mij Xander heeft toevertrouwd.
Zij is er altijd voor hem, maar ook voor Chico en mij!

Herfst 2019

Herfst 2019

En dan is het ruim 4 jaar later……
De tijd heeft niet stilgestaan.
Er is veel veranderd.
Maar mijn grote liefde voor teckels is blijven bestaan.

Inmiddels heb ik afscheid moeten nemen van mijn geliefde tweeling.
De laatste foto van de tweeling samen in juli 2016:

Jasper overleed een week voor zijn 16 de verjaardag.
Lodewijck leefde nog gelukkig en gezond bijna 2 jaar langer.

Dagelijks geniet ik nu van mijn kanjers Chico en Xander.
Met deze herfstfoto van mijn 2 jongens wil ik de blog weer hervatten:

Wellicht ga ik enkele blogs schrijven over herinneringen.
Ik verheug mij erop weer te kunnen schrijven over mijn grote liefde en hobby: TECKELS

Ik dank Denise Hercules dat ze dit voor mij mogelijk maakte en dat zij de blog voor mij zal beheren.