Vanmorgen was het dan zover: Lodewijck zou zijn echo krijgen.

De lieverd moest nuchter blijven, dus veel onbegrip van zijn kant: geen boterham.

Ach, die smekende blik van hem: ik smolt.

Ik kon Jasper niet mee laten "lijden" , hij krijgt altijd last van een lege maag!

Dus Jappie ontbeet, zoals zo vaak, op de deurmat.

Om 9.30 uur op pad ( een wandeling hadden we al gemaakt ).

Letty ging mee en daar was ik blij om!

Probleemloos reden we naar Doorwerth.

Ruim op tijd aanwezig.

Gelukkig dat Jasper niet in de auto hoefde te wachten, want daar was het te warm voor.

Letty ontfermde zich over Jasper en ik ging stipt 10.30 uur naar binnen met Lode.

Vriendelijke arts en heel aardige assistente.

Niets geen kaal scheren, niets op de rug liggen: gewoon stabiele zijligging, waarbij ik zijn voorpoot en koppie vasthield; de assistente hield zijn achterpoten vast.

Hij moest op zijn rechter zijde liggen, met zijn rechter oksel boven een gat.

Gel werd gespoten en de echokop werd van onder de tafel, door het gat, op hem gezet.

Hij had ogen als schoteltjes, maar bleef braaf liggen.

Zeer uitgebreid werd zijn hartje bekeken: zag er GOED uit!

Toen de Doppler; dit gaat met kleuren om te kijken hoe de hartkleppen functioneren.

Met grote zorgvuldigheid werd alles bekeken: het is GOED!!!!!!!!

Wel heeft Lodewijck een onregelmatige hartslag.

De dierenarts/radioloog legde mij uit dat dit een RESPIRATOIRE ARITMIE heet; dit betekent dat bij inademing en uitademing de hartslag verschillend is.

Het leek hem toch goed een ElectroCardioGram ( ECG ) te maken.

Prachtig: wij krijgen allemaal plakkers op ons lijf.

Hoe gaat het bij de hond: 4 spuitjes/pufjes met een desinfectans in oksels en liezen, 4 klemmetjes en klaar is Lode ( in dit geval ).

Het ECG wordt officieel beoordeeld door een internist, maar deze dokter zag er vooralsnog geen afwijkingen op.

Eind van de week hoor ik de officiele uitslag van de dierenarts.

Het advies luidt: de ruis over 6 maanden nog een keer te laten beoordelen door de dierenarts.

Zonodig een echo over 1 jaar, maar zoals het zich nu laat aanzien lijkt dat niet nodig.

Zeer opgelucht stonden we nog voor 11.00 uur buiten.

Lodewijck deed direct buiten een super grote hoop: hoe zo stress??????

Nu gaan we lekker de tuin in.

Een ieder veel dank voor het medeleven!

Share This