Jasper en Lodewijck houden van sneeuw en lopen er dansend in.

Vannacht was er heel veel gevallen.

Toen we dan ook vanochtend gingen wandelen was stoep niet van straat te onderscheiden.

De jongens ploegden moedig voort om in het "gras " te komen.

Jasper deed zijn hoopje; Lodewijck liep door, maar de lieverd kreeg kramp aan zijn linker achterpoot.

Doodongelukkig stond hij op 3 poten en keek me met ongeveer zwarte ogen, bang, aan.

Direct maakte ik de riemen los en tilde Lodewijck op; trillend lag hij in mijn armen.
Ik droeg hem naar de voordeur, maar mijn clown ( Jasper ) ploegde moedig verder, mij aankijkend alsof hij wilde zeggen: "ik kan het wel hoor".

Ik zette Lodewijck neer voor de voordeur en zijn kramp was weer over; de jongens liepen naar binnen en Lodewijck ontving weer dansend zijn koekje.

Inmiddels heeft Klaas een pad gemaakt in mijn tuin zodat de weg gebaand is voor de heren.

De tuin is een sprookje; morgenmiddag ben ik vrij en ga dan proberen wat foto's van die zwarte sneeuwmannen te maken.

Voor een ieder die eruit moet: kijk uit op de weg!!!!!!!!!

Share This