Diercommunicatie

Op 31 oktober as hadden wij voor de Regio Gelderland van de NTC een lezing gepland staan.

Het is ons echter niet gelukt deze lezing voldoende voor te bereiden; we bewaren het idee en misschien komt het er in 2011 van.

We hebben nu-naar onze mening- een bijzonder interessant alternatief: diercommunicatie:

Piek Stor hebben wij bereid gevonden vragen te beantwoorden over haar wijze om met dieren te communiceren.

Voor De Dashond ( maandblad van de NTC ) heeft zij het volgende geschreven:

 

“Maar het zijn geen teckels.”

 

In een gesprek waarin ik tolkte tussen een teckel en een vrouw liet de hond tot drie keer toe weten dat ze de mensen in huis wel leuk vond maar ze zei er ook drie keer bij: ‘Maar het zijn geen teckels.’

Zo’n uitgesproken wens om een soortgenoot om zich heen te hebben, heb ik bij andere honden nooit gehoord. Toen Annemieke me vroeg om op een ochtend over diercommunicatie te komen vertellen, zei ze dat de meeste teckels graag met soortgenoten zijn. Inmiddels had ik van een andere teckel begrepen dat hij er geen moeite mee heeft om alleen te zijn en het zelfs wel lekker vindt als de menselijke huisbewoners es weg zijn: even het rijk voor zich alleen.

Deze twee verschillende contacten met teckels typeren mijn werk als dierentolk. Elk dier is verschillend en elk dier staat op zijn/haar eigen manier in het leven. Natuurlijk zijn er soort- en rasgebonden gedragingen maar het kleurenpalet daarin is groot.

Op de ochtend in oktober kom ik graag vertellen over mijn ervaringen als dierentolk. Ik heb ruim ervaring met huisdieren (honden, katten, paarden, konijnen, cavia’s, vogels). Dit zijn gesprekken die op verzoek van de mens plaatsvinden. Daarnaast heb ik veel contacten met vrije dieren (ruim 130 soorten). Van deze dieren leer ik enorm veel. Deze zomer ben ik begonnen met gesprekken met dierentuindieren en dit zal zich verder uitbouwen.

Omdat ik het erg belangrijk vind dat diercommunicatie bekend wordt bij mensen, schrijf ik veel verhalen op een weblog.

Op 31 oktober vind ik het prettig om in te haken op jullie vragen over diercommunicatie. De ouderwetse vorm van lezingen geven en info ‘de zaal in smijten’ is een werkwijze die mij niet past.

Wat ik nooit doe, is in een groep een gesprek met een dier aangaan. Dat heeft twee redenen. De eerste is dat je nooit weet wat er boven komt. Bovendien is de inhoud van een gesprek vaak erg privé: ik maak vaak mee dat een dier een mens iets te leren heeft wat dat mens niet kan leren via andere mensen maar wel via het dier. De tweede reden is dat ik op de momenten van contact leggen met een dier stil ben en dat vraagt tijd en geduld. Dat kan van een groep mensen niet verlangd worden.

 

Wat mij betreft: graag tot ziens op 31 oktober!

Wie zich vast wil verdiepen in mijn werk: http://www.piekstor.nl

Mijn weblogs zijn te vinden op:

http://www.pratenmetvrijedieren.blogspot.com

http://www.pratenmetdierentuindieren.blogspot.com

http://www.tolktussenmensendier.blogspot.com

 

 

Wij verheugen ons op deze ochtend en hopen u in Zaal Susebeek, Ruurloseweg 42; 7021HC Zelhem te begroeten!

 

Annemieke en Ineke

 

 

Één reactie op “Diercommunicatie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>