Op deze zonnige zondagochtend ging het volkomen mis.

Door een fout van mij vlogen de broers elkaar in de haren.

Hier volgt het verhaal:

Ik was laat op en daar begint het dan al mee.

Lodewijck heeft er last van als hij pas laat zijn boterham krijgt.

Kennelijk heeft hij dan last van zijn maag/buik en laat zijn boterham liggen. Wel zit hij er dan naast en blaft af en toe zeer irritant.

Het is gebruikelijk dat Jasper zijn boterham meeneemt naar een kussen in de kamer en Lodewijck eet in de keuken.

Zo ook vandaag.Lodewijck wilde dus niet eten, blafte en strekte zich steeds maar uit: het zat hem niet lekker.

Ik had inmiddels de buitendeur opengezet zodat de heren hun eerste behoefte in de tuin konden doen.

Lodewijck kwam naar binnen en ging in de bench liggen ( dat doet hij altijd als hij zich niet top voelt!)

En toen maakte ik mijn fout: ik gaf hem zijn boterham in de bench………

Hij begon te eten en ik dacht dat de boterham op was. Hij ging weer naar buiten, maar toen ging Jasper naar de bench.

Er lag nog een groot stuk brood en Jap besloot dit ook nog maar te nuttigen.

Neen dus, met grote moeite trok ik het uit zijn bek en gooide het brood weg in de vuilnisbak.

Lode kwam weer binnen, maar Jap was nog in de bench……….

Pffffffffff wat een vreselijk gevecht ontstond er.

Beiden met de koppen in de bench; het water spatte alle kanten uit.

Willekeurig greep ik er 1: ik had een grommende Lode in mijn armen en een briesende Jap sprong tegen me op.

En dan???????? Lode moest toch weer op de grond!

Het spanningsveld was gigantisch, maar ik kreeg ze "rustig ". Twee trillende teckels, maar ook ik stond niet stevig op mijn benen…..

Hoe dom had ik kunnen zijn!

Ook na ruim 11 jaar 2 honden kan je kennelijk nog zo'n stomme fout maken.

De keren dat de jongens vochten zijn gelukkig op de vingers van 1 hand te tellen!

Inmiddels is alles gekalmeerd; wij zijn gaan wandelen en nu liggen ze weer heerlijk samen op een kussen en lebberen elkaar af.

Een onstuimig begin van een prachtige zondag.

Fijne dag!

Share This