Dagen met vrienden

Dagen met vrienden

Heerlijk om juist in december dagen met “oude” vrienden door te brengen:

Vrijdag jl kwamen Hoey en Huub.
Zo kostbaar een vriendschap van ruim 40 jaar.
Natuurlijk haalden wij veel herinneringen op aan de jaren samen in het Dijkzigt ziekenhuis/ de Erasmusuniversiteit in Rotterdam.


Het ware fijne uren en de jongens zijn dol op Hoey

Gisteren was Inez bij ons.
Al bijna 30 jaren geleden dat wij werkten op de afdeling Cardiologie van het Sint Franciscus Gasthuis in Rotterdam. Inez haar eerste baan als cardioloog en ik als arts assistente cardiologie.
Na een wandeling met de jongens trakteerde Inez op een etentje bij De Beren in Apeldoorn:

Erg blij met deze vriendschappen!!!

 

Over een reu die niet kan plassen

Over een reu die niet kan plassen

Toen 2 maanden geleden mijn weblog weer in de lucht kwam wist ik dat ik twee belangrijke berichten ging plaatsen die in het verleden plaatsvonden.
Het eerste bericht was leuk en heel gemakkelijk te schrijven. Dat deed ik dus al heel snel. Ik vertelde jullie hoe Xander bij ons kwam. Zo fijn om mijn grote liefde voor hem met jullie te delen.
Het tweede bericht is stukken lastiger en dus pas deze avond kan ik mij ertoe zetten het te gaan schrijven.
Het gaat over Chico die vorig jaar heel ziek is geweest. Goddank gaat het ruim een jaar later heel goed met mijn kanjer. Dit artikel ga ik schrijven omdat ik het BELANGRIJK vind dit met jullie te delen.
Inmiddels ben ik ervan op de hoogte dat deze ziekte een teckelreu kan treffen!

Het was zondagmiddag. Wij gingen wandelen. Chico was heel onrustig en tilde om de 10 stappen zijn poot op. Ik begreep er niets van want zag hem niet plassen.
Thuisgekomen werd zijn gedrag nog vreemder. Hij krabde het vloerkleed bijna kaal en ik kreeg een totaal niet pluis gevoel.
Natuurlijk heeft dan de eigen dierenarts geen dienst, dus belandde ik na ruim 1 ½ uur wachten bij de weekendpraktijk.
Inbrengen van een urinecatheter lukte niet, dus moest Chico geloven aan een echo.
Het was duidelijk dat er gruis in zijn blaas zat maar stenen waren niet zichtbaar.
Het beleid luidde: nogmaals proberen te catheteriseren en anders operatie.
Zonder een kik te geven onderging Chico de volgende catheterisatie. Ik post de foto niet waarop jullie zouden kunnen zien wat eruit kwam………
Wij gingen naar huis met antibiotica en een grote zak voer…….

De volgende dag belde een assistente van mijn eigen dierenarts om te vragen hoe het ging.
Ik gaf aan dat het plassen niet goed op gang kwam. Ik kreeg te horen dat dit wel een week kon gaan duren: het was een ernstige infectie.
Donderdag werd op mijn aandringen urine onderzocht. Ik moest ongeveer 4 uur wachten totdat mijn eigen dierenarts gelegenheid had de urine onder de microscoop te bekijken.
Zij belde uiteindelijk en zei mij cystinekristallen gezien te hebben. En wat nu dan???????
Gewoon doorgaan met de antibiotica en………een volgende grote zak voer….want Chico had immers geen stenen.

Inmiddels had ik natuurlijk uitgebreid internet geraadpleegd. Ik had gelezen dat CYSTINURIE voorkomt bij teckels. En ik had zo veel gelezen dat ik mogelijk alles wist over gruis, stenen en behandeling.

Wij sukkelden door, maar het ging niet goed.
En natuurlijk weer in het weekend ging het mis: mijn schat begon te braken.
Dus wederom de waarneming bellen.
Ditmaal een andere kliniek waarbij de dienstdoende dierenarts mij vroeg wat ik dacht dat zij in een spoeddienst voor mij kon doen. Op mijn antwoord dat mijn reu niet goed plaste en braakte kreeg ik het antwoord dat zij daarin op zaterdag niets kon betekenen.
Later las ik op hun website dat zij 30 jaar ervaring heeft; kennelijk niet met reuen die niet kunnen plassen…..

Ik wist dat het goed mis was en besloot De Graafschap Dierenartsen in Vorden te bellen.
En toen werd ik gehoord:

Simon Schuurman wachtte ons op; zijn echoapparatuur stond aan. Onder het penisbotje zaten 7 stenen.
Chico doorstond echo, rontgenfoto’s, blaaspunctie onder echogeleide en bloedafname.
Een grote operatie was noodzakelijk. Hij werd gecastreerd en kreeg een geheel nieuwe plasuitgang.

Er volgde een lastige periode waarin Chico heel veel bloed verloor.
Dit was mij van te voren duidelijk verteld.

Ook voor de kleine Xander viel het niet mee, maar wat heeft hij zich kranig gehouden.
En met ons drietjes hebben wij uiteindelijk deze zware klus geklaard.

Gelukkig gaat het met Chico prima.
Hij is happy en speelt veel met Xander.
Natuurlijk heeft hij aangepaste voeding en mag ook niets anders hebben.
Ik heb dus altijd brokjes voor hem in mijn tas.
Hij is wel aangekomen, maar dat is het gevolg van de voor hem noodzakelijke castratie.
Dankzij Simon Schuurman heb ik mijn Sunnyboy nog en schijnt hier dagelijks die heel speciale zon!

 

Teckelbespreking 24 november

Teckelbespreking 24 november

Vandaag mocht ik voor Regio-Gelderland van de Nederlandse Teckel Club de teckelbespreking verzorgen.
Ik kijk hier altijd erg naar uit.
Wat een mooie opkomst: 24 teckels om te bespreken met hun enthousiaste baasjes.

Zo fijn om te zien dat allen het mooie teckelkarakter hebben.
De jongste aanwezige was een dwerglanghaar van 12 weken, de oudste een standaardruwhaar van 11 jaar.
Erg leuk: een standaardruwhaar teef met haar dochter. Met elkaar beoordeelden wij het span dat samen liep. Ik weest op de overeenkomsten die duidelijk zichtbaar waren.
Zo genoten wij met elkaar 2 uur lang van ons zo geliefde ras.

De enige gladhaar:

Als dank werd ik door Annemieke verrast met dit leuke cadeau:

Ik hield mij aan mijn beginuitspraak: u gaat aan het einde naar huis met uw eigen kampioen.
Omdat ik mijn eerste lustrum als teckelkeurmeester vierde mocht ik, namens de NTC, iedere kampioen een leuke sleutelhanger geven.
Het was een mooie ochtend en ik dank een ieder voor zijn/haar aanwezigheid.
Dank aan de NTC en dank voor de foto’s!

Een week vol kynologie

Dinsdagavond 19 november:
Naar Stichting Kynokien in Ermelo.
Daar hield Wout Arxhoek een voordracht over bouw en beweging van de hond.
Een drukbezochte avond, want er waren 23 deelnemers.
Het was een boeiende lezing waardoor mijn kennis als keurmeester wordt aangescherpt.
En af en toe kwamen er ook dia’s langs waarop de teckel stond:

Prima organisatie en ik dank dan ook Wout en Stichting Kynokien voor deze interessante avond!

Donderdagavond 21 november:
Met plezier en regelmaat kom ik bij dierenspeciaalzaak Via Natura in Beekbergen.
Ik heb veel respect voor de kennis van Roos van Limbeek, eigenaresse, en haar medewerkers.
Dus als ik iets nodig heb, dan is dit het ritje Apeldoorn-Beekbergen waard. Natuurlijk gaat er altijd 1 van de jongens mee, die dan wel even de weegschaal op moet…….
Via Natura heeft een samenwerkingsverband met een aantal disciplines.
Al sinds geruime tijd zijn er dagdelen waarop vertegenwoordigers hiervan in de winkel aanwezig zijn.
Zo is het bijvoorbeeld mogelijk je hond te laten titeren.
Sinds mei van dit jaar organiseert Via Natura de Pet Talk.
Acht professionals uit zes verschillende bedrijven verzorgen deze avond 1 maal per maand.

Deze week was het thema: Pijn, hoe te herkennen en wat er aan te doen.
Gelukkig hebben mijn jongens geen pijn, maar het onderwerp boeide mij.
Het was een interessante lezing verzorgd door Ingrid Mus-Huijsman, van GoedBeterBeest en Roos van Limbeek.
Ik zal zeker ook in het komende jaar lezingen gaan bezoeken!
Volgende week woensdag kreeg ik de mogelijkheid bij Via Natura samen met Chico deel te nemen aan een miniconsult TTouch.
Hier kom ik natuurlijk volgende week in de blog op terug.